Jozette Lommen

Mijn naam is Jozette Lommen, getrouwd met Ton en samen hebben wij 2 zonen van 16 en 14 jaar oud.

Al vroeg wist ik dat ik eigenlijk juf wilde worden. Maar omdat mijn ouders een eigen bedrijf hadden werd eigenlijk van mij verwacht in het bedrijf te gaan werken. De schooldecaan had een leuke oplossing. Juf werd het toen helaas niet maar ik besloot reclame & marketing te gaan studeren en begon jaren daarna een eigen reclamebureau.

In 1998 werd onze eerste zoon geboren. Toen hij 3 was constateerde het consultatiebureau dat hij een behoorlijke ontwikkelingsvoorsprong had, ze dachten dat hij hoogbegaafd was. Hij was erg jong en ik vond het nogal een bewering. De in mijn ogen karaktereigenschappen bleken duidelijke kenmerken te zijn. Ik kreeg het adres van HINT (oudervereniging voor ouders van hoogbegaafde kinderen) en begon steeds meer over deze problematiek te lezen.
Inmiddels ging onze zoon naar school. Omdat hij in groep 1 op het niveau van groep 4 kon lezen en rekenen, besloot school hem naar groep 3 te zetten…. hij leerde het lezen af(!) en kreeg steeds meer moeite met snel rekenen. Zijn zelfvertrouwen verdween als sneeuw voor de zon, hij werd stiller en wilde niet meer naar school. Ondertussen verdiepte ik me in hoogbegaafdheid in combinatie met leerproblemen. School wist niet wat te doen. Termen als autisme, ADD, NLD enz. werden door leraren niet geschuwd. We besloten hem te laten testen. Volgens ons was onze jongen een onderpresteerder die toen al was vastgelopen (in groep 4 en 6 jaar). De onderzoekers gaven ons gelijk. Maar de school kon er niets mee.

In 2006 werd ik betrokken bij de ontwikkeling van de Leonardoscholen. Als ervaringsdeskundige, wist ik ondertussen wel wat er zo allemaal fout ging in het onderwijs. Mijn zonen leerde top-down, wilden uitdaging en vooral geen toetsen met tijdsdruk.

Toen in 2007  de eerste Leonardoschool haar deuren opende werden onze zonen er geplaatst. En werd ik meer en meer betrokken bij de verdere ontwikkelingen van het onderwijs voor deze speciale doelgroep. Door mijn creativiteit achtergrond, affiniteit, interesse en inmiddels grote kennis wist ik feilloos wat de kinderen interessant en leerzaam vonden en schreef vele projecten waarbij ze alle vormen van hun intelligentie konden gebruiken. Ik volgde een cursus coaching bij CIVAS opleiding, om de kinderen, tijdens de projecten, ook te leren het beste uit zichzelf te halen.

Tot 2012 ben ik voorzitter van de projectgroep van de Leonardoschool geweest. Ik heb vele leuke projecten verzonnen en ontwikkeld. Zo werd ik dus tóch het onderwijs in gezogen. Ondertussen werd ik steeds vaker ingeschakeld als ouders advies nodig hadden over wat te doen met hun kinderen waarmee het niet zo lekker liep op school.

Op de Leonardoschool bleek dat beide zonen dyslectisch en beelddenkers waren. Dit paste perfect binnen de leermethodes van de Leonardoschool, maar het reguliere voortgezet onderwijs kwam eraan. Dus besloot ik in
2012 het roer om te gooien en heb ik de opleiding voor coach en trainer “Ik leer anders” van Agnes Oosterveen gedaan. Dit is de basis van de trainingen die ik voor beelddenkers geef. Ondertussen kwam ik in mijn praktijk kinderen tegen waarvan ik vond dat ze te langzaam vorderingen maakte. Door kennis met collega’s te delen en me te blijven verdiepen in allerlei nieuwe ontwikkelingen, kwam ik tot de conclusie dat visuele screening een absolute must is. Om zo te kunnen uitsluiten dat er niets mis is met de oogsamenwerking en de  verwerking van de beelden. Hiervoor heb ik de opleiding voor Visual Screener en trainer in 2014 gevolgd bij Will Missot van het CNLS. Want hoe kunnen we leren als de ogen het niet (goed) waarnemen? Tijdens de oogtrainingen werken we ook geregeld aan de reflexen.

Deze reflexen kwamen steeds vaker ter sprake. Dus besloot ik de basiscursus INPP te volgen om te ervaren wat reflexen met ons lichaam en leren kunnen doen.  Stom verbaasd over de invloed van de reflexen was ik na afloop. Hierop heb ik besloten de MNRI (dpri) te volgen in 2015. In America noemen ze het ´the missing link´ en na het volgen én ervaren van deze methode ben ik het er helemaal mee eens. We kunnen echt vele malen meer als we niet belemmerd worden door reflexrestanten….

Alle problemen kunnen we helaas niet oplossen, maar de eerste stap is zelfvertrouwen en leren hoe je zelf leert. Van daaruit kun je met grote stappen de grote wereld in!

Wilt u meer informatie?

Bellen mag gerust maar u kunt ook een mailtje sturen naar: info@ikziehet.com